ο λυγερός ➖ η λυγερή ➖ το λυγερό

Loading

[lijerós] 

1. όταν κάποιος είναι λυγερός, είναι λεπτός και ψηλός

2. όταν το σώμα μας είναι λυγερό, είναι λεπτό και λυγίζει εύκολα


ΣΥΝΩΝΥΜΑ

ευλύγιστος, ευθυτενής, λυγερόκορμος


σκληρός, άκαμπτος


Επίθετα σε -ος, -η, -ο : Τρικατάληκτο, οξύτονο επίθετο σύμφωνα με το οποίο κλίνονται και τα αγαθός, δασικός κ.ά. . Ο τόνος πάντοτε παραμένει στην ίδια συλλαβή.  (Δείτε όλα τα επίθετα αυτής της κατηγορίας εδώ ).

Ενικός αριθμός
 αρσενικόθηλυκόουδέτερο
ονομ.
γεν.
αιτ.
κλητ.
ο
του
τον
–
λυγερός
λυγερού
λυγερό
λυγερέ
η
της
την
–
λυγερή
λυγερής
λυγερή
λυγερή
το
του
το
–
λυγερό
λυγερού
λυγερό
λυγερό
Πληθυντικός αριθμός
ονομ.
γεν.
αιτ.
κλητ.
οι
των
τους
–
λυγεροί
λυγερών
λυγερούς
λυγεροί
οι
των
τις
–
λυγερές
λυγερών
λυγερές
λυγερές
τα
των
τα
–
λυγερά
λυγερών
λυγερά
λυγερά
πηγή : Γραμματική Ε΄ και ΣΤ΄ Δημοτικού

Η λέξη λυγερός προέρχεται από την μεσαιωνική ελληνική λυγερός, η οποία είναι παραλλαγή της λέξης λυγηρός.

⇩

Αυτή η μορφή με την τροπή του άττοντου φωνήεντος ir > er προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό λυγός (που σημαίνει «ευλύγιστος» ή «μαλακός»), το οποίο σχετίζεται με το φυτό λυγαριά.

⇩

Έτσι, η λέξη λυγερός έχει την έννοια του «ευλύγιστου» ή «ελαφρού», και χρησιμοποιείται για να περιγράψει κάτι που είναι εύκαμπτο ή λεπτό με μια ιδιαίτερη χάρη στην κίνηση, όπως π.χ. η μορφή ή η κίνηση ενός σώματος ή αντικειμένου.

πηγή : Λεξικό Κοινής Νεοελληνικής


βεργολυγερή, λυγεράδα, λυγερόκορμος -η -ο


(πάτησε ⤵️ για εμφάνιση)

πηγή : Εθνικός Θησαυρός Ελληνικής Γλώσσας


(πάτησε ⤵️ για εμφάνιση)
  • Κοιτάζοντάς τον νομίζεις ότι θα σπάσει ο λυγερός κορμός του αλλά το μόνο που βλέπεις, είναι να αμύνεται καθώς… «βασανίζεται» από το ανελέητο χτύπημα! Ο φοίνικας μες την ανεμοζάλη του, δεν το βάζει όμως κάτω…(Πηγή: https://parianostypos.gr)
  • Στην απάνω άκρη κάποιου λυγερού καλαμιού, 2-3 οργιές μακρύ δένεται ένα γερό, ψιλό νήμα (Πηγή: https://www.athlepolis.gr)
  • Το λυγερό της κορμί έγερνε, σαν κουρασμένο, απάνω στα ζώο και το κεφάλι της ήτανε λυπητερά σκυμμένο. (Το αγριολούλουδο, Παύλος Νιρβάνας) (Πηγή: https://logotechnikoistologio.wordpress.com)
  • Περπατούσαν ο ένας δίπλα στον άλλον. Λυγεροί και ψηλόσωμοι. Το βήμα τους ήταν ανάλαφρο και κάπως ταχύ, παρά τα αρκετά χρόνια που είχαν φορτωμένα στην πλάτη τους. (Πηγή: https://www.filodimos.gr)
  • Με τη χρήση λυγερών κλαδιών από θαμνώδη φυτά ή καλάμια κατασκευάζονταν πολλά από τα χρηστικά αντικείμενα της αγροτικής και ποιμενικής ζωής. (Πηγή: https://e-mesara.gr)
  • όμως εκείνη τη στιγμή ήταν βέβαιο ότι είχε δει άλογα να καλπάζουν και ν’ αγκαλιάζονται, υψώνοντας τους λυγερούς λαιμούς τους στον ουρανό. (Πηγή: https://www.poeticanet.gr)
  • Μια λυγερή κατέβαινε στη βρύση να γεμίσει, στο δρόμο δράκος κάθετο την κόρη να φιλήσει (παραδοσιακό τραγούδι) (Πηγή: https://el.wikisource.org)
  • Της λυγερής το φόρεμα, της νύφης το φουστάνι, δέκα κορίτσια το ’ραβαν και δεκοχτώ ραφτάδες (παραδοσιακό τραγούδι) (Πηγή: https://www.domnasamiou.gr)
  • Oι παπαρούνες λυγερές, στον κάμπο σαν κοπέλες (Πηγή: https://www.ekriti.gr)
  • Αεροσάλευτα μέσα στις γαστρούλες τα ροδοζαχαρένια πελαργόνια, σα βαμμένες από ντροπή κορούλες, τρεμογέρνουν τα λυγερά τους κλώνια. (Ανεμόσκαλα Κωστής Παλαμάς(Πηγή: )

λυγερή (ως επίθετο)

Ως επίθετο, η λέξη “λυγερή” περιγράφει κάτι ή κάποια που ευλύγιστη και λεπτή (π.χ. λυγερή μέση, λυγερή κορμοστασιά),

η λυγερή (ως ουσιαστικό)

Ως ουσιαστικό, “η λυγερή” αναφέρεται στη νέα και ωραία γυναίκα.


Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

LEAVE A COMMENT