[liγópsixos] 

Συχνότητα εμφάνισης ανά έτος (πάτησε ⤵️ για εμφάνιση)

πηγή : Εθνικός Θησαυρός Ελληνικής Γλώσσας

όταν κάποιος είναι λιγόψυχος, φοβάται εύκολα και χάνει το θάρρος του, δειλιάζει μπροστά στις δυσκολίες.

ΣΥΝΩΝΥΜΑ

λιπόψυχος, άψυχος, άτολμος, δειλός, κιοτής, φοβητσιάρης.

ΑΝΤΩΝΥΜΑ

γενναίος, εύψυχος, ψυχωμένος

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Επίθετα σε -ος, -η, -ο : Τρικατάληκτο, προπαροξύτονο επίθετο σύμφωνα με το οποίο κλίνονται και τα ελεύθερος -η -ο κ.ά. . Ο τόνος πάντοτε παραμένει στην ίδια συλλαβή. (Δείτε όλα τα επίθετα αυτής της κατηγορίας εδώ).

ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ

Η λέξη λιγόψυχος προέρχεται από την ελληνιστική κοινή, όπου υπήρχε η μορφή ὀλιγόψυχος.

⇩

Η αρχική λέξη αποτελείται από την ελληνική λέξη ὀλίγος (που σημαίνει «λίγος») και το ψυχή (που σημαίνει «ψυχή»).

⇩

Στη μεσαιωνική ελληνική, η λέξη εξελίχθηκε σε λιγόψυχος, λόγω της αποβολής του αρχικού άτονου φωνήεντος ο, που θεωρήθηκε άρθρο και δεν προφερόταν, ενώ η λέξη συνέχισε να χρησιμοποιείται με την έννοια του «αδύναμου ψυχικά» ή «φοβισμένου».

Η ετυμολογία λοιπόν είναι:

• ὀλιγόψυχος (Ελληνιστική κοινή) → λιγόψυχος (Μεσαιωνική ελληνική)
• Από το ὀλίγος (λίγος) και ψυχή (ψυχή).

πηγή : Λεξικό Κοινής Νεοελληνικής

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΛΕΞΕΩΝ

λιγοθυμία, λιγοθυμώ, λιγομίλητος -η -ο, λίγος -η -ο, λιγόστεμα, λιγοστεύω, λιγοστός -ή -ό, λιγόφαγος -η -ο, λιγοψυχιά, λιγόψυχος -η -ο, λιγοψυχώ, ολιγόζωος -η -ο, ολιγοήμερος -η -ο

αναψυχή, αναψυχώνω, αψυχαγώγητος -η -ο, αψυχολόγητος -η -ο, άψυχος -η -ο, γενναιοψυχία, γενναιόψυχος -η -ο, έμψυχος -η -ο, εμψυχώνω, εμψύχωση, εμψυχωτής, εμψυχωτικός -ή -ό, εσώψυχος -η -ο, ευψυχία, εύψυχος -η -ο, εφτάψυχος -η -ο, κακόψυχος -η -ο, καλόψυχος -η -ο, λιγοψυχιά, λιγόψυχος -η -ο, λιγοψυχώ, λιποψυχία, λιπόψυχος -η -ο, λιποψυχώ, μεγαλοψυχία, μεγαλόψυχος -η -ο, μετεμψυχώνομαι, μετεμψύχωση, μικροψυχία, μικρόψυχος -η -ο, νευροψυχικός -ή -ό, ξεψύχισμα, ξεψυχισμένος -η -ο, ξεψυχώ, ολιγόψυχος -η -ο, ολιγοψυχώ, ολόψυχος -η -ο, ομοψυχία, ομόψυχος -η -ο, παιδοψυχιατρική, παιδοψυχίατρος, παιδοψυχολογία, παιδοψυχολόγος, παμψυχισμός, παραψυχολογία, παραψυχολογικός -ή -ό, πονοψυχιά, πονόψυχος -η -ο, στενόψυχος -η -ο, σύψυχος -η -ο, ψυχαγωγία, ψυχαγωγικός -ή -ό, ψυχαγωγώ, ψυχαναγκασμός, ψυχαναγκαστικός -ή -ό, ψυχανάλυση, ψυχαναλυτής, ψυχαναλυτικός -ή -ό, ψυχανεμίζομαι, ψυχανθή, ψυχανώμαλος -η -ο, ψυχάρα, ψυχασθένεια,  ψυχασθενής -ής -ές, ψυχασθενικός -ή -ό, ψυχεδέλεια, ψυχεδελικός -ή -ό, ψυχή, ψυχιατρείο, ψυχιατρική, ψυχιατρικός -ή -ό, ψυχίατρος, ψυχικό, ψυχικός -ή -ό, ψυχισμός, ψυχοβγάλτης, ψυχοβιολογία, ψυχοβιολογικός -ή -ό, ψυχογένεια, ψυχογένεση, ψυχογενετικός -ή -ό, ψυχογενής -ής -ές, ψυχογιός, ψυχογλωσσολογία, ψυχοδιανοητικός -ή -ό, ψυχόδραμα, ψυχοδυναμικός -ή -ό, ψυχοδυναμισμός, ψυχοθεραπεία, ψυχοθεραπευτής, ψυχοθεραπευτικός -ή -ό, ψυχοκοινωνιολογία, ψυχοκοινωνιολογικός -ή -ό, ψυχοκόρη, ψυχολατρία, ψυχολογία, ψυχολογικός -ή -ό, ψυχολόγος, ψυχολογώ, ψυχομάνα, ψυχομαχητό, ψυχομαχώ, ψυχομέτρι, ψυχομετρία, ψυχομετρικός -ή -ό, ψυχονεύρωση, ψυχονευρωτικός -ή -ό, ψυχονοητικός -ή -ό, ψυχοπάθεια, ψυχοπαθής -ής -ές, ψυχοπαθολογία, ψυχοπαθολογικός -ή -ό, ψυχοπαίδα, ψυχοπαιδαγωγικός -ή -ό, ψυχοπαίδι, ψυχοπατέρας, ψυχοπιάνομαι, ψυχόπιτα, ψυχοπλάκωμα, ψυχοπλακώνω, ψυχοπλακωτικός -ή -ό, ψυχοπνευματικός -ή -ό, ψυχοπομπός, ψυχοπονώ, ψυχορράγημα, ψυχορραγώ, ψυχοσάββατο, ψυχοσύνθεση, ψυχοσύσταση, ψυχοσωματικός -ή -ό, ψυχοτρόπος -ος -ο, ψυχοφάρμακο, ψυχοφθόρος -α -ο, ψυχοφυσιολογία, ψυχοχάρτι, ψυχοχειρουργική, ψυχωμένος -η -ο, ψύχωση, ψυχωτικός -ή -ό, ψυχωφελής -ής -ές

ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

(πάτησε ⤵️ για εμφάνιση)

πηγή : Εθνικός Θησαυρός Ελληνικής Γλώσσας

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ